Tagi

, , , , , ,

“Morderstwo w Orient Expressie” – Agatha Christie 

tytuł oryginału: Murder on the Orient Express

seria: Klasyka Kryminału, z Herculesem Poirot

przekład: Marta Kisiel-Małecka

liczba stron: 264

wydawnictwo: Dolnośląskie, 2014

moja ocena: 7/10 (bardzo dobra) 7 na 10

Pierwsza moja recenzja w tym roku przypadła, jakże znanemu i cenionemu kryminałowi, który jest zaliczany do czołówki klasyki literatury oraz uznawany za najlepszą powieść Agathy Christie. Jest to dopiero druga książka tej autorki, którą mam okazję przeczytać, nie mogę zatem odnieść się do powyższych stwierdzeń i określić, czy są one zasadne. Na pewno jest to wyjątkowy kryminał, chociażby poprzez specyficzne poprowadzenie fabuły i samo rozwiązanie zagadki, które muszę przemilczeć, aby nie zdradzać zakończenia książki.

„Morderstwo w Orient Expressie” stanowi kwintesencję klasycznego kryminału z detektywem i jest przedstawicielem „starej szkoły” budowania powieści literackich. Książka posiada określoną strukturę, w której poznajemy hermetyczne środowisko osób. Wśród niego zostaje dokonana zbrodnia, a detektyw rozpoczyna swoje dochodzenie. Praktycznie cała fabuła dotyczy zeznań świadków oraz tropów znalezionych na miejscu morderstwa.

Ta cała sprawa jest po prostu niesamowita!

Akcja toczy się w tytułowym pociągu, którym podróżuje Hercules Poirot, powracający do Europy z Azji, gdzie prowadził swoje ostatnie śledztwo. Zapowiada się nużąca, kilkudniowa przejażdżka w towarzystwie innych, obcych sobie pasażerów. Wszyscy poznają się dopiero w wagonach pociągu i od początku są bacznie obserwowani przez wnikliwego detektywa. Zaobserwowane sytuacje i podsłuchane dialogi przydają się w momencie, kiedy jeden z pasażerów niespodziewanie zostaje znaleziony martwy w swoim przedziale. Od tej pory detektyw rozpoczyna śledztwo i próbuję odnaleźć sprawcę. Sytuację ułatwia fakt, że pojazd utknął w zaspie śnieżnej i morderca wciąż przebywa w Orient Expressie.

Niemożliwe nie może się zdarzyć,
wobec tego pozornie niemożliwe musi być możliwe.

Agatha Christie napisała lekką, a przy tym zawiłą historię, która wciąga od pierwszej do ostatniej strony. Poirot jest ciekawym przykładem detektywa, z którym łatwo się zidentyfikować i przejąć jego rolę nad prowadzeniem śledztwa. W trakcie przesłuchiwania pasażerów na światło dzienne wychodzą kolejne tajemnice, rzucając całkiem inne spojrzenie na sprawę. Pozwalają one choć trochę zrozumieć motywy sprawcy oraz wykluczyć część podejrzanych. Mimo tych wszystkich wskazówek zawartych w treści, nie sposób domyśleć się właściwego zakończenia, które jest niezwykle oryginalne. Chociażby dlatego warto poznać tę książkę i sprawdzić, jak wygląda „zakończenie inne niż wszystkie”.

©podpis 2

Reklamy